W porannej mgle chwiejnymi krokamiSzedłem ku cudnym i tajemniczym brzegom.Zorza walczyła z ostatnimi gwiazdami,Jeszcze błąkały się sny i przez nie pochwyconaDusza modliła się do nieznanych bogów. W chłodny biały dzień samotną drogą,Jak zawsze idę ku nieznanej krainie.Rozwiała się mgła i oko widzi,Jak trudna jest górska droga, jak jeszcze daleko,Daleko do wszystkiego, o czym marzyłem. I do północy niepewnymi krokamiWciąż będę szedł ku brzegom upragnionym,Tam, gdzie na górze, pod nowymi gwiazdami,Cała w płomieniach zwycięskiego ogniaCzeka na mnie moja obiecana świątynia.                                    Władimir Sołowjow