Kandydaci na jeden z wydziałów uniwersyteckich zostali poproszeni o umotywowanie na piśmie dlaczego uważają, że powinni być przyjęci na studia. Członkowie komisji rekrutacyjnej przerzucili wiele aplikacji, w których kandydaci przechwalali się swoimi możliwościami i ambicjami zostania prezydentami, naukowcami, lekarzami, adwokatami.         Wśród wielu aplikacji była jedna, która zwróciła uwagę komisji swoją szczerością i pokorą. Aplikant pisał między innymi: „Nie jestem najlepszym uczniem, czy liderem. Można powiedzieć, że jestem niewiarygodnie przeciętny. Pracuję bardzo ciężko na wyniki jakie osiągam… Przez ostatnie trzy lata w czasie wakacji pracowałem z dziećmi chorymi na raka. Na początku lękałem się, że powiem coś niemądrego lub zrobię coś…